* jak już pisałem wcześniej nie używam Cydii, więc groźba utraty dostępu do nieoficjalnych aplikacji nie była dla mnie argumentem do czekania na nowy Pwnage Tool.

Ale wracając do rzeczy:

Po dwóch dniach korzystania z nowego oprogramowania mogę już stwierdzić, że aplikacje systemowe chodzą zdecydowanie szybciej i stabilniej. Szczególnego kopa dostało tutaj mobilne Safari.

Niestety od początku nie wyglądało to tak dobrze. Po zainstalowaniu paczki wygenerowanej z domyślnymi ustawieniami PwnageTool co druga aplikacja z AppStore wywalała system. Nie wspominam już o tym co działo się po odpaleniu Cydii i próbie zainstalowania updatów. Po przejrzeniu aplikacji z AppStore doszedłem do wniosku, że zaspokajają one moje oczekiwania – zatem zrobiłem ponowny restore tym razem już bez Cydii. Zdecydowanie poprawiło to stabilność – od tego czasu miałem tylko jeden restart systemu.

A co takiego ciekawego (z darmowych aplikacji) pojawiło się w AppStore, czego nie było w Installerze? Z pewnością jest to mobilna wersja Evernote, Twitteriffic czy wspomniany już wyżej WordPress. Nie można też zapominać o Remote – genialnym pilocie do Mac i AppleTV – który pozwala przeglądać naszą bibliotekę iTunes znajdującą się na komputerze (pilot działa chyba po WiFi – choć w sumie to nie wiem, bo konfiguracja ogranicza się do przepisania klucza dostępu w iTunes).

Prawdziwą gratkę dla wielbicieli szybkiego pisania stanowi WritingPad – aplikacja, która pozwala pisać bez odrywania palca od klawiatury. Niestety posiada tylko słownik do języka angielskiego – ale i tak robi niesamowite wrażenie.

Nie spotkałem się z błędami opisanymi na AppleBlog (poza kwestią Exchange, którego nie mam jak przetestować). Za to zauważyłem, że synchronizacja z komputerem odbywa się teraz częściej i trwa krócej (o ile nie przypadnie kolej na archiwizację). Miłe jest też to, iż dodano wyszukiwarkę kontaktów i obsługę wielu kalendarzy. No i nie można zapomnieć o możliwości robienia screenów – po przyciśnięciu jednocześnie przycisków Home i Sleep. Zrzut ekranu zapisuje się w Zdjęcia.

1. Skitch – program do robienia screenów, edycji, opisywania. Połączony z możliwością uploadu bezpośrednio z okna aplikacji. Banalnie prosty, intuicyjny, cudowny.

2. MindNode - banalnie prosty i intuicyjny program do zbierania naszych przemyśleń – budowania “mind mapy”.

3. Fluid – tworzenie aplikacji ze stron internetowych. (Ponoć funkcjonalność ta ma być wbudowana już w Safari 4)

4. ArtRage Starter Edition – idealny gdy w ramach powrotu do dzieciństwa będziemy chcieli coś sobie narysować lub namalować.

5. DrawIt Lite – grafika, tym razem wektorowa.

6. iSquint – konwerter plików video dla iPhone’a

7. Evernote - program do tworzenia, zarządzania, przeszukiwania notatek (też graficznych). Połączony z serwerem, na którym są przechowywane i interfejsem webowym.

c.d.n.

- przeglądanie zdjęć dołaczonych do wpisu
- aktywne linki w treści wpisu
- aktywne nazwy kanałów/tagi
- odpowiadanie
- wyświetlanie avatarów 

…i nowy – bardziej subtelny – design 

Z poprzednich wersji iBlip obsługuje także:

- automatyczne odświeżanie
- zapisywanie preferencji 
- pokazywanie liczby pozostałych znaków
- itd.. 

Chcesz spróbować? Wejdź na stronę dominique.stranz.org/iblip. Co ważne, iBlip działa tylko w Safari i Safari Mobile.

Masz jakieś uwagi i/lub propozycje? Pisz śmiało w komentarzach.

http://dominique.stranz.org/iblip

Pewnie pojawią się też kolejne wersje. Choć zapewne niebawem ktoś napisze aplikację natywną, w której będzie też pewnie pozostała funkcjonalność Blipa. A tymczasem zapraszam do testowania i zgłaszania uwag.

P.S. Jak ktoś nie zauważył dane użytkownika (login, hasło) zapisywane są w “bazie danych” Safari oferowanej przez WebKit. Niestety mimo, iż Dashcode 2.0 już oferuje tą funkcjonalność w obecnej wersji Safari Mobile dla iPhone’a jeszcze nie jest ona dostępna. Zatem pozostaje poczekać do 9 czerwca na nowy soft. Aktualnie zapisywanie preferencji działa za to w zwykłym Safari na komputerze.

Preferencje > Klawiatura i mysz > Klawiatura > Klawisze modyfikujące

Tutaj możemy przestawić Caps Lock (?), Control (?), Opcja (?) i Command (?) nie instalując dodatkowego oprogramowania. Ustawienia można też wybrać dla konkretnego urządzenia (gdy korzystamy też z zewnętrznej klawiatury).

Podczas pierwszego połączenia (sparowania) klawiatury z Macintoshem zobaczymy kod, który musimy wpisać na klawiaturze w celu połączenia. Ten kod wydaje się być kluczem do zagadki – jego należy używać przy połączeniu z innymi urządzeniami.

A jak tego dokonać? Normalnie – wprowadzamy klawiaturę w tryb wyszukiwania przytrzymując przycisk włączania aż dioda zacznie migać na zielono.  Teraz wyszukujemy klawiaturę, a gdy zostaniemy poproszeni o podanie kodu dostępu podajemy ten, który zapisaliśmy podczas połączenia z Maciem (w Windows Vista wybieramy “podaj kod znajdujący się w dokumentacji urządzenia”).  Następnie musimy jeszcze wpisać go na klawiaturze i zatwierdzić Enterem.
Wbrew temu co przeczytałem na forach (w Windowsie Vista) nie ma problemów ze sterownikiem klawiatury – instaluje się systemowy sterownik urządzenia HID . Zaraz potem klawiatura jest gotowa do użycia.
W telefonie oczywiście też żadne dodatkowe oprogramowanie konieczne nie jest. Klawiatura jest aktywna od razu po nawiązaniu połączenia i można już pisac smsy na pełnowymiarowej klawiaturze

Oczywiście jak to zwykle bywa w pełni wykorzystamy naszą klawiature jedynie z Mac OS X, gdzie korzystanie z niej to czysta przyjemność. Programiści Apple nie zapomnieli nawet o powiadomieniu o konieczności rychłej wymiany baterii – które z tego co szłyszałem wytrzymują bardzo długo. Ja jak na razie nie dostrzegam ubytku na pasku informującym o ich naładowaniu (też uwzględnionym w preferencjach systemu). Imponujący jest też zasięg klawiatury, grubo przekraczający standardowe 10m spotykane w innych urządzeniach korzystających z interfejsu Bluetooth .

Więcej informacji na stronie Apple – http://www.apple.com/imac

A na koniec jeszcze jedno zdjęcie z w/w strony, które zostaje w pamieci: (powiększenie po kliknięciu na zdjęcie)

Robi różnicę, nieprawdaż?